1990 yılında İtalyan yönetmen Giuseppe Tornatore önderliğinde beyazperde’ye taşınan Everybody’s Fine ya da İtalyanca adı ile Stanno Tutti Bene dönemin, aslında bugünün dahi en prestijli film festivali olan Cannes film festivalinde Jüri Ecumenical ödülüne layık görülmüş ve Giuseppe Tomatore’ye en iyi yönetmen dalında Altın Palmiye adaylığını getirmişti. Tabi hal böyle olunca bütün gözler o dönemin klasik italyan aile yaşantısını anlatan bu filme çevrilmiş ancak hiç kimse filme el atmayınca 2009 yılına kadar tek eser olarak kalmıştı. Şimdi yepyeni versiyonu ve Robert De Niro , Sam Rockwell, Drew Barrymore ve Kate Beckinsale gibi göz kamaştıran oyuncular eşliğinde ve adını fazla duymadığımız ingiliz yönetmen Kırk Jones önderliğinde Amerikan eyaletlerinde ve Amerikan isimleriyle tekrardan daha büyük bir bütçe ile çekildiç Ancak konu olarak 1990 yılındaki klasik esere sadık kalındı. Film genel olarak Amerikan aile yaşantısına daha yatkın bir görüntü çiziyor öyle ki Amerikan aile tarzına baktığımızda filmlere yansıma şekli hep çocukların ekonomik özgürlüklerine kavuşup kendi ayakları üstünde durmaya başlayıp başka yerlere gitmesi ve evinde ailesinin tekrar biraraya geldiği Noel günlerini bekleyen anne ve babaları görürüz, daha sonra eşlerden biri vefat ettiğinde yanlız kalan annenin ya da bu filmde olduğu gibi babanın hatıralar ve geçmişe duyduğu özlem ile yaşadığına hem gerçek hayatta hem de özellikle aile temalı amerikan filmlerinde tanık oluruz. İşte tam bu noktada karşımıza çıkan bir yapım olan Everybody’s Fine isminin doğru seçimi ile zaten henüz film başlamadan bir övgüyü hakediyor.

Frank Goode ( Robert De Niro) eşini 8 ay önce kaybetmiş 4 çocuğu olan bir babadır. Zamanının çoğunu bahçe’de ve kariyer sahibi olduğuna inandığı çocuklarını düşünürek ve onlarla gurur duyarak geçirmektedir,. Filmimiz haftasonunda kendisini ziyarete gelecek çocukları için bahçeyi temizleyen, alışveriş yapan ve heyecanlı Frank’i tanımakla başlıyor. Ancak her biri sırayla arayarak gelemeyeceklerini bildirdiklerinde aslında filmin eğlencelik bir film değil çok ağır geçecek 100 dakikalık bir drama olduğunu anlıyoruz ve mendillerimizi hazırlıyoruz :) Bir anda gelen telefonlarla hayal kırıklığına uğrayan baba eşyalarını toplayıp kendisine gelemeyen çocuklarının ayağına gitmeye kadar verir ve güzel bir yol hikyesi de filme eklenmiş olur. İlk ziyareti üstünde en fazla durduğu oğlu David’e dir. David babasının isteği üzerine ressam olmuş Newyork’ta yaşayan bir gençtir. Ancak babası Newyork’a geldiğinde onu evde bulamaz sabaha kadar kapısının önünde evsizler gibi bekledikten sonra oğlu için hazırladığı mektubu kapının altından atarak bir sonraki ziyareti olan kızı Amy’nın evine doğru yola çıkar, burada da bir takım olumsuzları fark eden Frank 1-2 gün kalma isteği de reddedilince mecburen Denver’a doğru bir orkestra’da şef olduğun sandığı oğlunun yanına gider, ancak oğlunun şef değil de orkestra’da davulcu olduğunu ve yanında kalmaması için yalan söylediğini anlayınca orayı da terk etmek zorunda kalır ve son olarak dansçı kızı Rosie’nın yanında soluğu alır. (Tabi buraya gelmeden önce istasyonda yaşadığı olay insanların ne kadar adileşebileceğini bize birkez daha hatırlatıyor.) Kızı oldukça lüks bir evde yaşamaktadır ancak evin kızına ait olmadığını da öğrenince daha fazla dayanamayarak evine ilk kez bineceği uçak ile gitmeye karar verir. Havada geçirdiği kalp krizi sonrasında hastane odasında gözlerini açan Frank çocuklarını karşında görür ve David’in Meksika’da aşırı dozda uyuşturucudan öldüğünü öğrenir…
Bu dakikadan sonra aslında çocukları ile hiç iletişim kurmayı başaramamış bir baba olduğunu düşünüp iç hesaplaşma yaşama başlar, ve ailenin tüm iletişiminin aslında hep anne üzerinden sağlandığı farkeder. Ancak ilerlemiş yaşına rağmen hiçbirşey için geç kalmadığını ve çocuklarının aslında onu hep mutlu tutmak için yalan söylediklerini anlar ve film bir Noel gecesi tüm aile bir arada yemek yerken biter…

Filmden ve konudan bahsettiktan sonra bu film için büyük usta Robert De Niro’ya bir parantez açmassak ayıp olur, çünkü sinemanın sert adamı, çoğu mafya rollerinin vazgeçilmez oyuncusu Robert De Niro özellikle Meet The Parents filmindeki baba rolü ile bu tarz yumuşak roller içinde oldukça ideal bir seçim olduğunu kanıtlamıştıç Ardından Meet The Fockers ve şimdi de yine yumuşak bir aile babasını oynadığı Everybody’s Fine filmi geldi, işte bu gibi oyuncular bu yüzden büyük usta diye anılır. Her filmin, her rolün üstesinden gelen bir oyuncu gerçek anlamda bir ustadır, hatta Stardust filmindeki Gay rolü ile zaten herkesin bildiği ustalığını birkez daha kanıtlamıştı Robert De Nıro. Şahsen konumuz Everbody’s Fine filmi olduğu için bu filmin de hakkını verdiğini ve filmi kalıtesı ve o babacan tavırları ile oldukça güzelleştirdiğini düşünüyorum, umarım oyunculuğu bırakıp biz hayranlarını asla üzmez…
Bu kadar anlamlı, dramatik ama hepsinden öte başarılı bir film için gişe’de aynısını söylemek zor öyle ki 4 Aralık 2009’da gösterime giren film, Box Office açılışını 4 milyon dolar ile 10. sıradan yaptı ve 3 hafta gösterimde kaldıktan sonra 24 aralık tarihinde sinemalardan kaldırıldı ve 21 milyon dolar harcanarak yapılmış bu film imdb’de ki yüksek puanına ve seyir zevkine rağmen 10.5 milyon dolarlık bir hasılat yakalayarak zarar eden filmler listesine girdi, şimdi yapımcı ve dağıtımcı kuruluş bu zararı filmin Dvd satışlarından çıkarmayı planlıyor niye zarar ettiği konusunda herhangi bir açıklama yok ancak zarar etmeyi hakedecek başarısız bir film asla değil.

Son olarak bol hüzünlü bir drama izlemek istiyorsanız mendillerinizi hazırlayın ve filmi izlemeye başlayın, Pişman olmayacaksınız…